‘I love the Night Life’

Tegenwoordig wordt het tijdstip waarop ik vroeger ging stappen opgeluisterd door ‘Gute Nacht, Freunde’ vanuit de wekkerradio. Voor mij is het nu dus meer “I loved the Night Life”.

Uit een recente brandbrief van drie wethouders Cultuur: “de nacht is van groot belang voor de aantrekkelijkheid van onze binnensteden en voor velen een belangrijk onderdeel van hun leven”. Dat laatste kan ik alleen maar beamen: heel veel plezier gehad en ’s ochtends met fluitende vogeltjes weer dwars door de stad, lopend naar huis. Want geld voor een taxi, toen…alles ging op in de kroeg of club.

Ynel Regalo is een Rotterdamse dragqueen en ondernemer. Ze won Miss Travestie Holland 2019 en heeft het initiatief genomen tot de Drag Dinnershow Rotterdam in VINN. In deze geweldige show is ze sinds juni wekelijks te zien samen met andere dragqueens uit Rotterdam en de wijde omgeving. Hoog tijd dus voor een interview met deze Rotterdamse powerwoman

Discover My City, Rotterdam

zaterdag 02 feb 2019

Op deze website zetten wij graag mensen uit de doelgroep in het zonnetje, die lokaal, nationaal of internationaal mooie dingen hebben bereikt. In deze editie spreken we met Guido Leurs, schrijver, ontwerper, fotograaf (en wat eigenlijk niet?) van het eerste internationale reisboek over Rotterdam in het Engels: ‘Discover My City, Rotterdam’. Maandag 9 mei 2016 werd het eerste exemplaar van dit boek officieel overhandigd door Ted Langenbach. 

DeeDee Janssens is een van dé legendarische Rotterdamse Queens. Zij werkt als performer in binnen- en buitenland en heeft een levendige social media aanwezigheid. Om van de huidige nood een deugd te maken, is ze recent samen met GiGi Devereaux een Youtubekanaal #DragIsFun gestart. GayRotterdam interviewde haar heel intiem (via ZOOM) in haar kleedkamer: te midden van bijouterieën, pruiken, foto’s en kostuums transformeerde Dennis Gulikers daar al pratend laagje voor laagje in DeeDee Janssens voor een online optreden die avond. 

Op een zwoele zomeravond in september (!) hebben wij het geluk om GiGi 'PoP' Devereaux te spreken. Op het moment dat deze ‘gentle diva’ de deur uitstapt, zie je mensen om haar heen glimlachen of toch even twee keer checken wie ze zien. Als je deze reportage ziet, dan hoef je niet meer te raden waarom. Op 19 september maakt zij ook deel uit van de The Magic Milkshake Soiree 2020. Nieuwsgierig naar dit Rotterdamse multitalent? Leest dan vooral verder.

Sander Slegtenhorst werkt al ruim vier jaar als cultureel programmeur bij Bibliotheek Rotterdam. Hij is vooral verantwoordelijk voor de jongerenprogrammering. Gavin is singer-songwriter en cabaretier. Hij is één van de jonge talenten die in de spotlights staan tijdens het Louvri Festival. Gert-Jan en Bjorn spraken hen samen in een nog rustige Bibliotheek Rotterdam.

 

Mensen denken bij een bibliotheek misschien niet direct aan een festival…

Sander: De bibliotheek heeft een ontwikkeling doorgemaakt van alleen maar boeken naar meer programmering. Mensen kennen de bieb van vroeger vooral van de strenge bibliothecaressen achter de balie, maar de bieb is nu meer een ontmoetingsplek voor de Rotterdammer. Je ziet ook dat vanaf de tweede verdieping eigenlijk pas de boeken staan. De rest is al meer ingericht voor programmering.

 

L’Ouvri is Frans voor Open Up. Hoe is het idee voor deze Songfestivalstadsprogrammering ontstaan?

Sander: Vorig jaar had ik het idee om een podium te creëren voor jongeren afgewisseld met bekende namen. We wilden exposities afwisselen met talkshows en een diversiteit aan optredens. Helaas kon dat dit jaar niet doorgaan. We zijn toen onze partners gaan vragen welke artiest ze wilden afvaardigen onder het thema Open Up. We gaan nu online elke dag tijdens het Songfestival een filmpje lanceren. Elke dag vanaf een andere locatie in de bieb met een andere artiest.

 

Hoe zorg je binnen die programmering en ontmoetingsplek dat er ruimte is voor Rotterdammers in al hun diversiteit?

Sander: We programmeren als bibliotheek steeds meer samen met community’s. We vragen hen: “Wat zouden jullie willen dat er in de bibliotheek geprogrammeerd wordt?” Dus we programmeren niet zozeer zelf, maar samen met anderen of bieden anderen een podium. Onze jongerenprogrammering geven we totaal uit handen aan de jongerenorganisaties en jongereninitiatieven uit de stad. Dit vertalen we nu ook door naar andere doelgroepen. Voorbeelden zijn bijvoorbeeld: Chicks and the City en Spraakuhloos.

 

En een van die jonge artiesten ben jij Gavin.

Gavin: Dat klopt! Ik ben afgevaardigd via Spraakuhloos. Ik treed op op 16 mei. Spraakuhloos organiseert al jaren open podia voor spoken word-artiesten. Ik ben ooit door de organisator op een podium gezet en dacht: “Oh shit, nu moet ik dit voor de rest van mijn leven doen!” Daar is het eigenlijk begonnen.

 

"Mijn eerste nummer ging over waarom heteromannen niet naast elkaar zitten in de metro." 

Hoe was dat de eerste keer dat je op het podium stond? Had je toen al meteen een boodschap die je wilde vertellen?

Gavin: Ik kreeg vijf minuten mijn eerste avond, dus ik heb vijftien minuten op dat podium gestaan. Mijn eerste nummer ging over waarom heteromannen niet naast elkaar zitten in de metro. De vraag was of ik alsjeblieft naast hen mocht gaan zitten, want dan zat ik niet meer alleen in de metro. Met die benen wijd, weet je wel. Het was in eerste instantie niet eens grappig bedoeld, maar ik stond daar dan kneuterig met mijn eerste gitaar. Ik kon nog niet eens zo heel goed spelen. In mijn ogen was het een heel emotioneel liedje. Toen moesten mensen lachen en ik dacht: “Ohhhhh, alle dingen waar ik vroeger problemen mee had of waar ik belachelijk voor werd gemaakt dat kan ik nu gebruiken.” Toen ben ik dat uit gaan melken. Mee laten zingen, cursus hetero-handshakes en ik ging een man knuffelen op de eerste rij in het theater…. Ik kwam erachter dat ik ook heteromannen kon laten lachen als een queerpersoon. En eigenlijk, nare dingen die ooit over mij waren gezegd die bracht ik terug in het theater.

 

Dat is wel een hele mooie manier om negatieve dingen om te zetten in iets krachtigs. Heeft dat er ook voor gezorgd dat je dingen achter je kon laten?

Gavin: Ik betrap mezelf af en toe dat ik merk… oh, hier zijn we nog niet overheen. Ik merk dat in mijn proces van liedjes schrijven het in het begin eigenlijk altijd heel deprimerend is en sad. En dan zoek ik naar manieren dat het leuker kan. En dan ontstaan er bij mij liedjes die soms ook belachelijk zijn. Bijvoorbeeld op het festival zing ik een liedje over dat ik vroeger gepest werd door een jongen en dat is een traumatische ervaring. Die kennen we allemaal en hoe kan ik dan een hoek uitdelen. Dus toen heb ik een liedje geschreven over dat ik met zijn vader naar bed ging. En toen merkte ik dat ik pesten altijd een soort van heb weggelachen en nog steeds. Maar dat ik het nu kan gebruiken, maakt het een soort van okay. Alles wat ik vroeger vervelend vond, naar vond en me deed twijfelen aan mezelf, is nu juist waar ik mee kan shinen. Ik wil schrijven voor de kneuzen van onze maatschappij. Niet vanuit een gevoel van ‘oh, we zijn zo zielig’, maar het is gebeurd, we zijn er niet trots op, maar we kunnen er nu om lachen en er iets van maken.

 

Hoe is de bibliotheek er ook voor LHBTI+-jongeren, zoals Gavin?

Sander: We letten op dat iedereen een plek heeft binnen onze programmering en in samenwerking met Schiedams LEF lenen we ook leskisten uit aan scholen. Hiermee kunnen ze in de lessen aandacht besteden aan seksuele en genderdiversiteit. We dragen als bibliotheek uit dat we een safe(r) space zijn voor iedereen. We zijn gratis toegankelijk en doen ons best zo laagdrempelig mogelijk te zijn. De bibliotheek moet vooral een plek zijn waar mensen zichzelf kunnen zijn.

Gavin: Ik had dus in het begin dat mensen tegen me zeiden: “Maar Gavin, je bent ook gewoon grappig als je dat homoding niet doet.” En dan dacht ik: hallo, maar dit ben ik. Mensen zien je vaak als één ding. Dan doe je een keer niet het homoding achter de schermen, omdat ik moe ben of sacho of gewoon zin heb in een goed gesprek. Die persoon ben ik ook. Maar alles wat ik op een podium ga doen, zal altijd een homoding zijn, want het is geschreven door een homo.

 

Wat doet dat me je op het moment dat iemand dat tegen je zegt?

Gavin: Ik word daar heel competitief van. Zo van: ik laat het mensen wel zien en ik zal het wel bewijzen. Dat is niet altijd goed voor je netwerk <lacht>, maar wel goed voor de motivatie.

 

Gavin is in ieder geval te zien op het Louvri Festival bij Sander. Meer informatie over het festival kun je vinden via: https://www.bibliotheek.rotterdam.nl/louvriElke dag verschijnt er een nieuw optreden online via: https://www.instagram.com/bibliotheekrotterdam/Meer over Gavin kun je vinden via Insta.

Vier jaar geleden, in de aanloop naar de 2e editie van de Rotterdam Pride, werd The Hang-Out 010 geopend. De jongerenorganisatie portretteerde vier 'Hang-Outers' van het eerste uur, met vier prikkelende vragen. GayRotterdam mocht ze delen. In de eerste editie: het verhaal van Brandon (20).

Hoe ben je voor het eerst in The Hang-Out gekomen? Voelde je bijvoorbeeld een drempel en waarom had je toen een plek als The Hang-Out 010 nodig? 
Brandon: "De eerste keer was tijdens de eerste Rotterdam Gay Pride bijna 4 jaar geleden. Ik liep al 5 keer langs voordat ik naar binnen liep. Voor mij was er zeker een drempel, omdat ik nooit iets echt gay heb meegemaakt toen ik jonger was. Ik wist niet wat ik moest zeggen en hoe ik een gesprek moest beginnen. Maar natuurlijk kwam ik terug. The Hang-Out is wel nodig. Zonder The Hang-Out had ik geen ruimte om mezelf te ontdekken en had ik nooit de mensen gehad die mij advies gaven toen ik vragen had."

Wat heeft The Hang-Out voor jou betekend en wat betekende jij voor The Hang-Out?
Brandon: "The Hang-Out was altijd en is nog steeds een plek waar ik kan komen wanneer ik wil en kan. Een tweede huiskamer die ik af en toe nodig heb als ik me niet lekker voel of als ik gewoon lekker wil chillen. Een plek waar ik vragen kan stellen, waar ik zelf het antwoord niet op weet. Een plek om naar toe te gaan wanneer ik ook een beetje vrijheid wil. Ik bied The Hang-Out altijd een helpend handje als ik tijd heb in mijn drukke leven."  

Wat is het verschil tussen hoe je The Hang-Out binnen kwam en hoe je leven er nu uitziet?
Brandon: "Zonder The Hang-Out was ik niet geweest wie ik nu ben. Mijn leven is nu voller met liefde en vrienden en ik ben veel meer sociaal geworden. Ik heb geleerd dat ik niet meer zo timide moet zijn tegenover anderen."

Doe je op dit moment iets voor de LHBTI+ community en kun je kort uitleggen wat?
Brandon: "Ik doe op dit moment niet meer zoveel als toen ik nog vaak in The Hang-Out kwam. Ik ben nu druk met een fulltime baan waarmee ik 5 dagen in de week werkzaam ben. Ik werk voor een heel groot kunstcentrum in Rotterdam waar we af en toe LHBTI+ vriendelijke events hebben, maar ook events voor verschillende achtergronden, cultuur en geloof. Liefhebbers van film, kunst, theater, muziek en zeker wel een feestje raad ik aan om een keertje langs te komen. Vanaf September start ons nieuwe seizoen vol leuke events. (shameless Self-Promotion (WORM Rotterdam, red.)."

Wil jij nader kennismaken met The Hang-Out 010? Kijk op de Facebookpagina van deze jongerenorganisatie.

Loge '90

vrijdag 26 juli 2019

Het gay-café/bar Loge ‘90 ligt centraal in Rotterdam, op steenworp afstand van metrostation Beurs. Dit café is dagelijks geopend van 12.00 uur 's middags tot 01.00 uur in de nacht. Loge ‘90 trekt vooral een wat oudere doelgroep, maar ook jongere mensen weten het café te vinden; vóór of na het shoppen, na het werk en in de avond.

Pagina 1 van 3

Registratie Pride March

Registreer je hier voor je deelname aan de Pride March demonstratie 25 september 2021 om 10.30 uur op het Stadhuisplein in Rotterdam De mars start om 11.30 uur naar het euromast park.

Schakel javascript in om dit formulier in te dienen

Sponsors

Sponsors