zaterdag 04 juli 2020

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Hoe kom je deze ‘queerantaine’ zo goed mogelijk door? Ben je even uit ge-flixt, of moet je daar minstens 15 minuten zoeken om iets te ontdekken? Wil je iets doen zonder dat je naar een scherm moet kijken?  Wij helpen je graag een handje en zetten de komende periode wat alternatieven op een rij, waar mogelijk met een grote dosis of met een vleugje Rotterdam. Enjoy!  Deze keer de fims uit het Queer pioneers programma via Picl / LantarenVenster

Four Drags and a Funeral

dinsdag 21 apr 2020

Het stuk ‘Four Drags and a Funeral’ wordt sinds 2016 opgevoerd en heeft sindsdien gezorgd voor uitverkochte zalen en lovende recensies. Na een landelijk tournee en tientallen uitverkochte voorstellingen in 2017 en 2018 besloot het team om te stoppen met het opvoeren van de voorstelling. Echter, naar aanleiding van grote vraag van zowel theatermakers als het publiek is medio 2019 besloten om ‘Four Drags and a Funeral’ in 2020 toch weer onder de mensen te brengen - en terecht.

Op Goede Vrijdag om 10:30 heb ik het plezier gehad om met Hans Goes te mogen videobellen over ‘Four Drags and a Funeral’ (vanwege de coronamaatregelen hebben we helaas niet in persoon kunnen afspreken). Hans Goes is een vrolijke, intelligente man met een uitstekend gevoel voor humor. Hij vertolkt dan ook de rol van drag queen Lucinda St. John. Daarnaast heeft zijn productiehuis ‘De Verbinding’ het stuk geproduceerd.

Ik heb enorm genoten van het gesprek met Hans. Lees hieronder verder en je zult begrijpen waarom.

Het stuk

De titel doet weliswaar denken aan ‘Four Weddings and a Funeral’, maar dit toneelstuk zou niet meer kunnen verschillen van de film. Het stuk – geschreven door Jos Ahlers – zou volgens de oorspronkelijke planning in mei theater ‘t Kapelletje in Rotterdam aandoen.

Helaas zijn de geplande voorstellingen vooruit geschoven door de coronamaatregelen. Maar gelukkig hoeven we niet al te lang te wachten. ‘Four Drags and a Funeral’ wordt namelijk op 15 oktober in Rotterdam in ‘t Kapelletje opgevoerd. Om ervoor te zorgen dat jullie toch al een beetje kunnen genieten van dit eigenzinnige stuk, hierbij een lekker voorproefje! 

Four Drags and a Funeral The Beaver Sisters Arjan Boes

Inleiding

Hans vertelt mij enthousiast het unieke verhaal van dit stuk. Een groep van 5 drag queens – 3 van in de 50 en 2 jonge broekies van in de 20 – staat centraal. Zij organiseren geregeld theatrale bingo-avonden in verschillende cafés in Rotterdam. Op een bepaald moment overlijdt een van de groepsleden, namelijk Walter. Hij wordt begraven in zijn streng gelovige geboortedorp in Zeeland – Biggekerke – van waaruit hij jaren geleden naar Amsterdam verhuisde.

Zijn vier vrienden zijn niet uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de uitvaart, maar ze besluiten om naar Biggekerke te rijden om een belofte na te komen. De vijf drag queens hadden namelijk met elkaar afgesproken dat ze ervoor zouden zorgen dat ze bij overlijden niet als man de kist ingingen maar in drag. Walter ligt nu in de kerk echter opgebaard als man. De vier nemen dan ook een road trip naar Biggekerke om te zorgen dat Walter het graf alsnog ingaat als vrouw. Hun eerste taak bij aankomst: inbreken in de kerk.

Ik heb geboeid naar Hans geluisterd en toen zei hij: “En dan begint het stuk.” Komt er nog meer dan? Ja ja, dit was slechts de inleiding.

Four Drags and a Funeral

Op een gegeven moment tijdens de inbraak komt namelijk de moeder van Walter midden in de nacht de kerk inlopen, terwijl de vier drag queens Walters laatste wens naleven. Op dat moment ontspint het drama zich en komt het publiek er langzamerhand achter waarom moederlief in de kerk is en waarom haar zoon het huis uit was gegaan. Wat er volgt is anderhalf uur van intense, hilarische, ontroerende en aangrijpende interacties tussen de moeder van Walter en de vier drag queens en tussen de drag queens onderling (generatie- en cultuurbotsingen).

Daarnaast wordt er in ‘Four Drags and a Funeral’ uitgebreid aandacht besteed aan de vraag of familie nou op basis van bloed en geboorte wordt bepaald of dat je jouw familie kunt kiezen. Dan behoren vrienden tot jouw zelfgekozen familie. Ook komen de strijd om jezelf te zijn en de rol die religie in dit specifieke geval hierbij speelt, uiteraard ter sprake waardoor de queens Walter ook beter begrijpen.

Het gaat weliswaar af en toe hard tegen hard, maar door de discussies die op het toneel worden gevoerd komen de personages dichter bij elkaar. Zo wordt er een balans bereikt waarbij ruimte is voor ieders identiteit.

Ontspanning tussendoor

Soms gaat het er zo heftig aan toe, dat de drag queens het begrijpelijk even niet trekken en een ontspanmoment nodig hebben. Op deze momenten gaan de lichten aan in de zaal en wordt het publiek onderdeel van de voorstelling. Er wordt namelijk een potje gebingood! Het publiek heeft bij entrée een bingokaart en pen gekregen om mee te kunnen doen. Bovendien zijn er echte prijzen te winnen.

Hans vertelt mij hoe fantastisch het is om te zien dat het publiek het bingospel serieus neemt en actief meespeelt. Het stuk bevat in totaal 5 bingo momenten die tevens dienen als moment om meer te weten te komen over het karakter van iedere drag queen. Tijdens elke ronde krijg je namelijk ieders individuele verhaal te horen.

Maar deze bijzondere drag queens begrijpen ook dat wij – de thuisblijvers en zelfisolators – juist op korte termijn ontspanning nodig hebben. Daarom kun je a.s. zaterdagavond 25 april online live bingo-en onder begeleiding van twee van de dames zelf!

Four Drags and a Funeral Bingo

Na afloop

Weliswaar komen er heftige thema’s en situaties aan bod in ‘Four Drags and a Funeral’, maar het stuk is bij uitstek een feel-good voorstelling met zang, dans en playbacken. Als publiek wordt je binnen een paar seconden van de ene emotie naar de andere geslingerd, en van het ene uiterste naar het andere. Van schaterlachen naar gesnik.

Het stuk is zonder meer ontroerend te noemen. Een deel van het publiek heeft begrijpelijkerwijs dan ook behoefte om na afloop even te blijven zitten om bij te komen van de emotionele achtbaan. Sommigen komen ook nog even naar de spelers toe om te vertellen dat ze zich herkennen in de thema’s en personages. Hans vertelt mij dat ze tijdens het touren erachter zijn gekomen dat met name transgenders in het publiek zichzelf herkennen in het verhaal. Dat neemt overigens niet weg dat ‘Four Drags and a Funeral’ universele thema’s bestrijkt die het overgrote heteroseksuele publiek dan ook aanspreken.

Je weet nu iets meer over het verhaal achter dit schitterend stuk, maar we mogen de 4 larger-than-life drag queens natuurlijk niet vergeten voor te stellen.

De Drag Queens

Je zult begrijpen dat we niet uitgepraat kunnen raken over de fantastische drag queens. Maar om niet teveel weg te geven houden we het bij een korte introductie van de vier die centraal staan in ‘Four Drags and a Funeral’.

De drag queens heten gezamenlijk ‘The Beaver Sisters’ en bestaan uit de volgende personages.

Lucinda St. John is vrij truttig. Haar outfit en accessoires zijn allen rood/wit gestippeld: haar jurk, schoenen, handtas en pruikentas. Verder draagt ze een Marilyn Monroe pruik en is vrij ouderwets te noemen. Haar primaire reden om drag queen te worden was om in haar levensonderhoud te voorzien.

Dan hebben we Annie M.G. Schmudt die vieze kinderboeken schrijft. Ja, echt.

Multipe Joyce is een van de jongere drag queens. Ze is slimmer dan je denkt en is echt een jonge spring-in-‘t-veld.

Tot slot is er Poca Handtas. Een jonge, grote gast met een baard, borsthaar en in volle glorie te bewonderen in een strak jurkje.

Wat mij tijdens het gesprek met Hans vooral bezig hield was hoe je nou in hemelsnaam zo’n origineel verhaal op deze pakkende wijze kunt neerzetten. Gelukkig kon Hans mijn nieuwsgierigheid bevredigen door mij iets te vertellen over de ontstaansgeschiedenis van ‘Four Drags and a Funeral’.

De geboorte van Four Drags and a Funeral

Een aantal jaren geleden wilde een groep Amsterdamse drag queens een musical over hun leven maken. Op een gegeven moment is Jos Ahlers – toneelschrijver en echtgenoot van Hans – terecht gekomen bij het stuk. Hij heeft toen het concept met de Amsterdamse groep besproken. Op een  gegeven moment hebben de Amsterdamse drag queens zich gerealiseerd dat toneel toch wel iets anders is dan karaoke of een theatrale act. Ze hebben toen besloten om niet verder te gaan met het stuk.

Uiteraard vonden Hans en Jos het heel jammer dat het project niet doorging. Daarom hebben ze toen besloten om het zelf te bewerken en zijn ze op zoek gegaan naar acteurs voor hun stuk. Ze hebben er bewust geen musical van gemaakt, maar een feel-good dramedy. Bovendien is de bezetting minimaal. Het stuk telt slechts 5 spelers: 4 mannen en 1 vrouw die de moeder van Walter speelt.

Wij zijn in ieder geval heel blij dat Hans en Jos toch verder zijn gegaan met het project. En niet zo’n klein beetje ook.

Four Drags and a Funeral Hans Goes als Lucinda Saint John Arjan Boes Photography

Over Hans

Hans speelt al ongeveer 20 jaar toneel – oorspronkelijk als hobby. Nu is hij al sinds 5 jaar professioneel producent bij productiehuis ‘De Verbinding’. Hans vertelde mij dat hij ontzettend geniet van de reacties van het publiek bij het zien van de voorstelling: “De reacties zijn heel mooi. We snijden op een vrolijke manier een serieus onderwerp aan. Het leven is ingewikkeld en ik vind het mooi dat mensen blij worden van het stuk, ervan genieten en erdoor worden geraakt. Daar ben ik echt trots op. Daarnaast is het stuk voor iedereen, niet alleen voor mensen uit de LHBTI+-community. En natuurlijk  is het geweldig om te voelen dat het publiek van de verschillende personages gaat houden, zelfs van de moeder!”

Wij kunnen in ieder geval niet wachten totdat we in het theater volop van ‘Four Drags and a Funeral’ kunnen genieten. Na de periode zelfisolatie en onzekerheid die we met zijn allen ondergaan, is dit stuk precies wat we nodig hebben.

Zet 15 oktober dus in je agenda en reservereer alvast je kaartjes. Uit ervaring weten we dat de voorstelling binnen no time is uitverkocht dus wees er snel bij! Ik heb in ieder geval al gereserveerd.

Heb je al plannen voor a.s. zaterdagavond 25 april? Nu wel!

Zaterdag om 20.00 kun je namelijk live bingo-en onder begeleiding van Miss Multiple Joyce en Lucinda St. John uit het gerenommeerde, hilarische en hartverwarmende stuk ‘Four Drags and a Funeral’.

Deze voorstelling zorgt al sinds 2016 voor lovende recensies en uitverkochte zalen. De landelijke tour die in mei zou aanvangen is helaas vooruit geschoven naar oktober, maar wees niet getreurd! Je kunt namelijk nu al vanuit je luie stoel meedoen met de bingorondes die overigens ook onderdeel uitmaken van de theatervoorstelling zelf.

Kunst en cultuur zijn vitaal voor de hele maatschappij maar met name voor de LHBTI+ community. Deze sector geeft ons namelijk niet alleen een platform maar draagt bij aan acceptatie, begrip en steun. ‘Four Drags and a Funeral’ is hier bij uitstek een voorbeeld van. Vanwege de coronamaatregelen heeft deze sector het op dit moment zwaar te verduren. Alle steun is dan ook zeker welkom.

Doe dan ook lekker mee a.s. zaterdagavond en geniet van een flinke (over)dosis ontspanning en humor terwijl je ook nog eens maatschappelijk verantwoord bezig bent!

Queerantine Tips #1

zondag 12 apr 2020

Hoe kom je deze ‘queerantaine’ zo goed mogelijk door? Ben je even uit ge-flixt, of moet je daar minstens 15 minuten zoeken om iets te ontdekken? Wil je iets doen zonder dat je naar een scherm moet kijken?  Wij helpen je graag een handje en zetten de komende periode wat alternatieven op een rij, waar mogelijk met een grote dosis of met een vleugje Rotterdam. Enjoy! Je kan je nagels per slot van rekening niet blijven lakken.

Voor een nieuwe reeks ‘voices’ interviewen we bezoekers aan Rotterdam van over de hele wereld. Deze keer spraken we met regisseur Marco Berger en acteur Juan Pablo Cestaro, wiens speelfilm 'El Cazador' dit jaar bij IFFR in première ging. De thriller speelt zich af rond een 15-jarige jongen die zijn verlangens verkent en daardoor ongewild in een moeilijke positie komt.

Veel in de wereld is al ‘straight’, daarom wil ik ‘queer’ verhalen zien over liefde tussen mannen

Marco Berger 

Tiger time in Rotterdam

Elk jaar van eind januari en begin februari wordt Rotterdam getroffen door de ‘Tiger fever’ tijdens het jaarlijkse International Film Festival Rotterdam (IFFR). Met meer dan 300.000 bezoekers, dan 200 speelfilms, ontzettend veel events en feesten en 2400 bezoekende filmprofessionals van over de hele wereld, is het een publieksfestival dat de visuele kunsten groots en intensief viert. Dit jaar hadden we het geluk om twee professionals te spreken die Rotterdam bezoeken vanuit Buenos Aires: Marco Berger, een regisseur die sinds 2009 speelfilms maakt en de opkomende acteur Juan Pablo Cestaro, die de hoofdrol speelt in de nieuwste film van Berger, El Cazador. We vroegen hen wat ze van Rotterdam vinden, maar nog belangrijker, welke verhalen ze willen delen over hun werk en passies. Dit is wat ze te zeggen hadden.

Om het ijs te breken: wat is jullie indruk van Rotterdam?

Marco Berger (MB): Het is de eerste keer dat ik in Rotterdam ben en ik heb het enorm naar mijn zin. Ik ben erg onder de indruk. Voor mij is het vergelijkbaar met Bergen (Noorwegen), waar ik drie jaar heb gewoond. Het is modern en nieuw, een wat kleinschaliger dan ik had verwacht. We bezochten de Martkhal en zijn in de Kubuswoningen geweest. En natuurlijk ... IFFR. Het is geweldig om mijn film hier in première te laten gaan en deel te nemen aan een van de competities. Juan Pablo Cestaro (JPC): Het is ook mijn eerste keer in Rotterdam, de gebouwen en architectuur zijn zo geweldig, anders dan Argentinië. MB: en jij vindt de meisjes hier ook leuk, toch? JPC: (grijnst).

Marco, je films worden gekenmerkt door creatieve scripts en vaak bevolkt door sexy mannen (zie overzicht). Daarnaast heeft elke film een heel verschillend karakter. Kun je ons wat meer vertellen over de laatste twee?

MB: Met ‘Un Rubio’ wilde ik een andere weg in slaan dan bij de vorige film die ik had gemaakt: ‘Taekwondo’. Dat was een komedie, dus het werd een drama. Ik denk dat ik het script van ‘El Cazador’ had ook voor ‘Un Rubio’, dus het is een thriller geworden en geen komedie. Ik hou van afwisseling. Het volgende grote project wordt weer een komedie en een liefdesverhaal. Hopelijk kan ik dan tussendoor nog een kleinere ‘onafhankelijke’ film maken. En heel belangrijk. Ik maak films die ik zelf graag zou willen zien en heel veel in de wereld is al ‘straight’, daarom wil ik ‘queer’  verhalen zien over liefde tussen mannen.  Je kan dit op allerlei manieren benaderen. Ik vind het niet leuk als mijn werk uitsluitend geframed wordt als ‘gay’ of als ik gereduceerd tot een ‘gay filmmaker’. Voor mij zijn het gewoon films.

Hoe worden je films ontvangen in Latijns-Amerika?

MB: Echt goed. Zo bracht ik ongeveer 10 jaar geleden 'Plan B' uit in Cuba, dat destijds nog -hoe zal ik zeggen- te boek stond als een 'macholand'. Het reacties waren spectaculair. De film viel vooral in de smaak bij veel vrouwen. Ik denk dat het helpt dat ik niet provocerend ben met mijn ideeën over queer onderwerpen. Dus zelfs als je een beetje homofoob bent en mijn films ziet, kan er iets in je veranderen. Men begrijpt dat het over liefde boven alles gaat. Na een vertoning van 'Plan B' kwam er eens een man op mij af, hij zag de film zonder vooraf te weten waar die over ging. Hij bekende: 'Ik denk dat ik tot nu toe erg homofoob was, maar ik keek naar je film en begrijp het nu beter en verlaat dit theater als een andere mens'.

 

Scene uit 'El Cazador'

Je nieuwste film 'El Cazador’ [de jonge jager] gaat over een gevoelig onderwerp, in het bijzonder omdat de acteurs in het verhaal deels erg jong zijn of geacht worden te zijn.

 MB: De film heeft een beladen onderwerp, maar ik heb hem op een delicate manier proberen te maken. Als ik hem meer provocerend had gemaakt, had ik mogelijk meer aandacht op de film kunnen vestigen. In plaats daarvan wilde ik een ‘intelligente’ film maken en mensen laten nadenken over het onderwerp, in plaats van ze er voor weg te laten lopen. Ik  geniet er van om het naakte lichaam op film te zetten en ik heb geen probleem met seks, maar met name voor deze film was dat riskant. Ik bekritiseer hier eigenlijk kinderpornografie. Als je dan een blote 18-jarige acteur als een 14-jarige laat zien, wat ben je dan aan het doen? [Retorisch] Maar stel dat ik een film maak over een naïef liefdesverhaal tussen twee 14-jarige jongens, dan is het anders. Ik zou het dan vertederend kunnen maken over een relatie en ja misschien met wat bloot. Met 'El Cazador' wilde ik geen slang creëren die zijn eigen staart opeet. De hoofdpersoon is overigens geen fragiele jongen, hij lijkt meer op het personage in mijn eerdere film ‘Ausente’ - een krachtig personage dat op zoek is naar seks. In deze film begint hij als kind, maar hij is ook een dier. Hij wordt een jager. De ervaringen die hij in deze film heeft en de gevolgen van de keuzes die hij maakt, zijn iets wat hij altijd bij zich zal dragen

Juan Pablo Cestaro als Ezéquiel

Een vraag voor Juan Pablo: hoe heb je het ervaren in deze film te acteren?

[De casting is nog vers in zijn gedachten] JPC: Het was echt een uitdaging en tegelijkertijd heel mooi. Ik werk sinds mijn 15e in het theater en heb er altijd van gedroomd om in films te spelen. Ik begon met auditeren vanaf mijn 18enadat ik klaar was met de toneelschool. Het was echt een uitdaging om de technieken toe te passen die ik had geleerd. Door deze rol werden plotseling allerlei dingen werkelijkheid waar ik op had gehoopt. Voor mij voelt het alsof het uitmondde in een soort prachtige storm. Mijn idee over Ezéquiel - de hoofdrol- is dat hij niet veel keus heeft. Hij voelt zich gedwongen tot bepaalde acties. In mijn leven heb ik keuzes, maar dit personage heeft die optie niet, hij is nog niet uit de kast gekomen. Mijn benadering van het karakter was vooral vol empathie en te proberen een plek in mezelf te vinden waardoor ik mij met hem kon identificeren, het was moeilijk, maar het werkte.

Hoe zit het met de toekomstplannen voor jullie beiden?

JPC: Ik werk aan een monoloog die ik in juli in Buenos Aires zal opvoeren. Ik moet 60 minuten op het podium staan, dus ik moet behoorlijk wat oefenen. Ondertussen ga ik ook op zoek naar andere acteerklussen werk. Het leven als acteur is niet zo voorspelbaar. Als ik volgende maand een casting doe en het loopt goed, moet ik misschien plotseling naar Spanje reizen. Wie weet? Misschien ga ik in de toekomst wel met Almodovar aan het werk.

MB:Er zijn veel onderwerpen die mij interesseren en ik heb verschillende ideeën. Bijvoorbeeld over de Malvinas-oorlog [Falklands-oorlog] in 1982 tussen Argentinië en het Verenigd Koninkrijk. Hoe zou het zijn als ik toen soldaat was en verliefd werd? Er is echter ook een heus script klaar. Ik kan je niet alles vertellen, maar laten we dat project ‘The Astronaut’ noemen. Ik ben van plan om er een komedie van te maken. Daarin speel ik in op de angst die sommige hetero’s hebben om als homo over te komen. Het verhaal is best een uitdaging, want het maken van een goede komedie is eigenlijk veel moeilijker dan drama.’ Berger legt uit: ‘Er ligt veel meer nadruk op dialoog, maar dan dus komisch. Ik zeg altijd dat de rollen in mijn films door elke acteur kan worden gespeeld, maar voor dit script is de juiste casting de sleutel voor succes. In de regel scout ik jonge en knappe acteurs, maar voor dit project is het tekstgevoel en dictie super belangrijk. Ik heb mijn zinnen gezet op iemand die dit goed kan en ook nog knap is.  Maar dit zit allemaal nog in mijn hoofd. Ik denk erover om dit project in het voorjaar van 2022 te filmen. Wie weet maak ik dan tussendoor nog een onafhankelijke film.

Wij kijken er naar uit In de tussentijd kan je van de meeste films van Berger genieten door ze op dvd te bestellen via de grote online winkels, of je geluk beproeven bij de lokale muziek- of gaywinkels.

Overzicht films Marco Berger:  

  • Marco Bergers film Plan B uit 2009 is zijn doorbraak en gaat over een ex die van plan is om met de nieuwe vriend van zijn voormalige vriendin bevriend te raken. Zijn plan is ze uit elkaar drijven, maar dat loopt natuurlijk niet volgens plan.
  • Berger won the Teddy Award op het Filmfestival Berlin in 2011 met zijn film Ausente (Absent). Een knappe film over de spanning tussen een zwemstudent en zijn instructeur.
  • Het meest trots is hij nu toe op Hawaii uit 2013, die hij met een minimum aan geld, maar ook met een maximum aan persoonlijke vrijheid en inspiratie heeft gemaakt.
  • Zijn film Mariposa (Vlinder) ging in première in 2015, Berger noemt dit zijn 'niet gay'-film, om door te gaan dat hij zich in de toekomst blijft richten op de queer-verhalen die hij zo graag maakt.  
  • In 2016 bracht hij Taekwondo, samen met Martín Farina. De homoseksuele hoofdpersoon wordt daarin uitgenodigd om het weekend bij een vriend door te brengen, daar merkt hij dat hij helemaal gek wordt omdat hij constant wordt omringd door half naakte hetero mannen .
  • In 2016 he released  made together with Martín Farina, The main gay character is invited to spend the weekend with a friend and finds himself going all over de the place when he discovers he will be surrounded  by half naked straight men most of the time. 
  • 2019 was een zeer productief jaar met een kleinere speelfilm Un Rubio (de blonde) en El Cazador (de jonge jager) een thriller waar we in dit artikel op in zijn gegaan.

    NB: als je de films achter elkaar ziet dan kan je verschillende connecties ontdekken. Berger laat bovendien 'easter eggs' achter in zijn films die vaak verwijzen naar eerdere films of thema's.

Bij GayRotterdam denken we dat we geluk hebben met interessante bezoekers  aan onze stad en dit festival. We willen bezoekers aan Rotterdam vaker op onze website portretteren. Ken je iemand kent die de stad voor een speciale gelegenheid bezoekt of die iets te vertellen heeft? Laat het ons dan weten via het contactformulier of via onze sociale media.

 

Pagina 1 van 3