Port of Pride


Om nou te zeggen dat ik ‘in’ de Rotterdamse haven heb gewerkt: nee. Dat roept beelden op van kades, loodsen, kranen, en mannen én vrouwen die daar druk in de weer zijn. Maar ik ben mijn ‘KvK-carrière’ wel begonnen met werken ‘vóór’ de Rotterdamse haven. 

Wij behartigden de belangen van de havenbedrijven. Samen met de havenwerkgevers en vakbonden waren we een gesprekspartner voor vooral het Gemeentelijk Havenbedrijf. Het was een fantastische, dynamische omgeving omdat er eind vorige eeuw ontzettend veel in hoog tempo veranderde. Denk maar aan de opkomst van de container en alle achterlandverbindingen.

 

Havenbelangen en Havenvereniging

Waar ik ook hele goede herinneringen aan heb, was mijn tijd als bestuurslid van de Havenvereniging. Dat was (en is nog steeds) een van de grootste verenigingen in Rotterdam.

Het is de fanclub van de Rotterdamse haven en kende een bonte mix aan leden: iedereen die wat had met de haven was er lid van, van baron tot sjouwer. En omdat er steeds meer ‘grijze kuiven’ het ledenbestand vormden, is er nu ook een Jong Havenvereniging.

Naast deze fanclub was er al sinds de jaren ’40 een professioneel samenwerkingsverband om de haven in de wereld te promoten: de R’dam Port Promotion Council. Dat ging door middel van ‘voorlandreizen’ naar alle continenten én ‘achterlandreizen’. De naam zegt het al: havenklanten in Europa werden bezocht en bijgepraat over logistieke ontwikkelingen.

 

‘Afstofreizen’.

De RPPC maakt een fraai schema met bestemmingen en daar ging dan een delegatie Havenondernemers naar toe. De KvK was onderdeel van die delegatie, als onderdeel van een uitgebreid netwerk in het Europese havenlandschap. Op dit onderwerp is zelfs een collega gepromoveerd en professor geworden. Na diverse presentaties en gesprekken was er (natuurlijk) een borrel, met vaak, hoe toepasselijk, een Captain’s Dinner. Na afloop was er dan nog een borrel aan de bar.

 

#metoo?

Tijdens een van die reizen, in het hoge Noorden van ons eigen land, had ik wat ik nu toch wel als een ‘#metoo’-ervaring zou zien. Al pratend aan de bar met een Noordse gast werd mijn been klem gezet door diens knie. Pats. De conversatie werd gewoon voortgezet, ook om ons heen. Maar beneden kon ik geen kant uit. Dat is een rare ervaring, want je bent als delegatielid ook mede-gastheer. En, toegegeven, het was natuurlijk ook best spannend. Midden tussen al die pakkenmannen ineens zo’n aanzoek onder de gordel.

 Beeld port of pride

 

Port of Pride verdient steun

Waarom deze late ontboezeming – ik laat de afloop in het midden – in deze column? Achteraf heb ik nagedacht over hoe de ‘gast’ met zijn dubbelleven in het hoge Noorden in de knoop lag. Eind vorige eeuw waren we best wel ver in tolerantie, maar blijkbaar nog niet ver genoeg en was een noodgreep nodig. Bovendien: zoals Aboutaleb ooit aangaf bij de lancering van een ‘Roze Event’ in de Burgerzaal: tolerantie en acceptatie zijn twee geheel verschillende dingen. Daarom zou het goed zijn wanneer we organisaties als Deltalinqs (de havenwerkgevers), de vakbonden, de RPPC en de Havenvereniging, Jong én Oud en het initiatief van Marco Valk, Port of Pride, ondersteunen en omarmen.

Want 'gelijkheid, diversiteit en inclusiviteit zijn nog lang niet vanzelfsprekend'.

 

Jezelf kunnen zijn, kan moeilijk zijn voor LHBTI’s. Zichtbaarheid en ‘uit de kast komen’ kunnen ook leiden tot nare reacties, intimidatie en uitsluiting van en door mensen die belangrijk voor je zijn. Voor deze mensen zijn dagen waarop LHBTI’s hun identiteit vieren, zoals Coming Out Day, niet alleen maar feest, maar ook dagen waarop zij worden herinnerd aan de pijn van niet ten volle geaccepteerd worden. Tijdens dit online evenement staan we stil bij de zonnige én de schaduwzijde van Coming Out Day.
 
Programma
Het programma bestaat uit:
– Bijstander Workshop met Fairspace. Hoe voel je je veilig in de openbare ruimte en hoe kan je als omstander iets betekenen wanneer het fout gaat?
– Singer-songwriter en TEDx-spreker Kyara Harley treedt op en spreekt over de invloed van haar transitie op haar carrière.
– Panelgesprek over studie & werk met Melek Usta (directeur Colourful People), Catharina Anastasia Visser (executive director bij Genderness & Spiritus de Universum) en Cheyenne Smaal (HR Manager IT bij Waternet).
– Afsluiting met een optreden van de winnaar van de Queer & Feminist Poetry Awards in de categorie Best Queer Poet.
 
Presentatie: Gert-Jan Verboom (Dona Daria) en Chantal van der Putten (Student Pride NL).
 
Live streaming
Vanwege de huidige coronamaatregelen zal het evenement alleen online te zien zijn. Hier zitten geen kosten aan verbonden. Een kleine donatie doen is wel mogelijk. Ga naar de ticket-button om te doneren. De donaties gaan naar een project voor de transgendergemeenschap van kleur in Rotterdam. De online bijeenkomst is opgezet volgens de richtlijnen van het RIVM. 
 
Over dit programma
De Schaduwzijde van Coming Out Day is een project van Dona Daria en Student Pride NL en debatpodium Arminius, ondersteund door de Gemeente Rotterdam en GayRotterdam.
 
 

Elke organisatie heeft (on)bewuste vooroordelen en normen. Deze vooroordelen zijn bijna nooit slecht bedoeld, maar hebben uiteindelijk wel invloed op de veiligheid die jij ervaart op je werk en misschien zelfs op de carrièrekansen die je hebt.

Hoe sterk zijn zulke vooroordelen? En wat is je eigen verantwoordelijkheid daarin? Houd je zelf ook zulke beelden in stand of ga je er tegenin? En wat kan je organisatie doen om zulke vooroordelen zichtbaar te maken of, nog beter, weg te nemen?

In deze uitzending gaan we op zoek naar een antwoord op deze vragen. Jojanneke van der Toorn zal ieder thema inleiden. Zij is bijzonder hoogleraar Inclusie van Lesbische, Homoseksuele, Biseksuele en Transgender Werknemers op het Werk aan de Universiteit Leiden en tevens universitair hoofddocent sociale en organisatiepsychologie aan de Universiteit Utrecht. Ze bespreekt feiten en fictie rondom stereotypen, bias en intersectionaliteit. Bregje Spijkerman gaat vervolgens hierover in gesprek met verschillende mensen uit het onderwijs en het bedrijfsleven.

Panelleden:
- Colin Jansen, KraftHeinz, Manager Diversity, Inclusion & Belonging
- Thom Maasdam, Hogeschool Inholland, Ambassadeur diversiteit & kansengelijkheid
- Halil Ibrahim Karaaslan, ECHO, Projectmanager & Consultant Diversity & Inclusion
- Rutger Barczuk, KPN, Director Talent Development Leadership and Learning
- Jason Jie, Deloitte, Manager Change Management
- Sabri El Messaoudi, Hogeschool Rotterdam, student social work en stagiair Student Pride NL
- Rozemarijn Visser, YoungKPN, UX Researcher
- Anne Schreuders, Unilever, Senior Brand Manager 
 

Dit online evenement wordt georganiseerd door KPN en Student Pride NL. 

Via deze link kun je het evenement live bijwonen. 
Klik hier voor het Facebookevent.
 

IDEM Rotterdam gelanceerd

maandag 25 feb 2019

Met een drukbezochte bijeenkomst in De Rotterdam op de Wilhemapier, werd IDEM Rotterdam op 21 maart gelanceerd. IDEM Rotterdam staat voor het verbinden van professionals en vrijwilligers in de stad, en het verspreiden van locale kennis en expertise binnen het stedelijk network.

IDEM is een initiatief vanuit RADAR/Art.1 en wil zich graag neerzetten als hét expertisecentrum voor integratie, discriminatie en (LHBT-)emancipatie. Het biedt de mogelijkheid om kennis en ervaring te delen met betrokken partijen en organisaties in de stad.

IDEM maakt gebruik van vier thema’s:

Integratie: een koepelterm voor onderwerpen die de verhoudingen tussen verschillende groepen Rotterdammers, de situatie van nieuwkomers in de stad en de samenhang én tegenstellingen waar mensen tegen aanlopen, in kaart brengt.

Discriminatie: het maken van ongeoorloofd onderscheid tussen mensen en groepen, op basis van ras, seksuele geaardheid en handicap op leeftijd.

LHBT-emancipatie: keuzevrijheid, zelfbeschikking en autonomie van iedereen, ongeacht de seksuele voorkeur. De mogelijkheid om te kunnen leven in lijn met de eigen seksuele oriëntatie, seksualiteit en genderidentiteit.

Emancipatie: keuzevrijheid, zelfbeschikking en autonomie van iedereen, zowel voor vrouwen als voor mannen. IDEM gebruikt daarom bij voorkeur de term emancipatie m/v.

Sylvana Simons op de lancering van IDEM Rotterdam.

Mankracht Rotterdam

vrijdag 30 aug 2019

Mankracht Rotterdam is het platform voor homo-mannen in Rotterdam, waar je terecht kunt voor gezelligheid, netwerken en inspiratie. Vast onderdeel is de  Mankrachtborrel te FERRY op de derde donderdag van de maand.

Voor een nieuwe reeks ‘voices’ interviewen we bezoekers aan Rotterdam van over de hele wereld. Deze keer spraken we met regisseur Marco Berger en acteur Juan Pablo Cestaro, wiens speelfilm 'El Cazador' dit jaar bij IFFR in première ging. De thriller speelt zich af rond een 15-jarige jongen die zijn verlangens verkent en daardoor ongewild in een moeilijke positie komt.

Veel in de wereld is al ‘straight’, daarom wil ik ‘queer’ verhalen zien over liefde tussen mannen

Marco Berger 

Tiger time in Rotterdam

Elk jaar van eind januari en begin februari wordt Rotterdam getroffen door de ‘Tiger fever’ tijdens het jaarlijkse International Film Festival Rotterdam (IFFR). Met meer dan 300.000 bezoekers, dan 200 speelfilms, ontzettend veel events en feesten en 2400 bezoekende filmprofessionals van over de hele wereld, is het een publieksfestival dat de visuele kunsten groots en intensief viert. Dit jaar hadden we het geluk om twee professionals te spreken die Rotterdam bezoeken vanuit Buenos Aires: Marco Berger, een regisseur die sinds 2009 speelfilms maakt en de opkomende acteur Juan Pablo Cestaro, die de hoofdrol speelt in de nieuwste film van Berger, El Cazador. We vroegen hen wat ze van Rotterdam vinden, maar nog belangrijker, welke verhalen ze willen delen over hun werk en passies. Dit is wat ze te zeggen hadden.

Om het ijs te breken: wat is jullie indruk van Rotterdam?

Marco Berger (MB): Het is de eerste keer dat ik in Rotterdam ben en ik heb het enorm naar mijn zin. Ik ben erg onder de indruk. Voor mij is het vergelijkbaar met Bergen (Noorwegen), waar ik drie jaar heb gewoond. Het is modern en nieuw, een wat kleinschaliger dan ik had verwacht. We bezochten de Martkhal en zijn in de Kubuswoningen geweest. En natuurlijk ... IFFR. Het is geweldig om mijn film hier in première te laten gaan en deel te nemen aan een van de competities. Juan Pablo Cestaro (JPC): Het is ook mijn eerste keer in Rotterdam, de gebouwen en architectuur zijn zo geweldig, anders dan Argentinië. MB: en jij vindt de meisjes hier ook leuk, toch? JPC: (grijnst).

Marco, je films worden gekenmerkt door creatieve scripts en vaak bevolkt door sexy mannen (zie overzicht). Daarnaast heeft elke film een heel verschillend karakter. Kun je ons wat meer vertellen over de laatste twee?

MB: Met ‘Un Rubio’ wilde ik een andere weg in slaan dan bij de vorige film die ik had gemaakt: ‘Taekwondo’. Dat was een komedie, dus het werd een drama. Ik denk dat ik het script van ‘El Cazador’ had ook voor ‘Un Rubio’, dus het is een thriller geworden en geen komedie. Ik hou van afwisseling. Het volgende grote project wordt weer een komedie en een liefdesverhaal. Hopelijk kan ik dan tussendoor nog een kleinere ‘onafhankelijke’ film maken. En heel belangrijk. Ik maak films die ik zelf graag zou willen zien en heel veel in de wereld is al ‘straight’, daarom wil ik ‘queer’  verhalen zien over liefde tussen mannen.  Je kan dit op allerlei manieren benaderen. Ik vind het niet leuk als mijn werk uitsluitend geframed wordt als ‘gay’ of als ik gereduceerd tot een ‘gay filmmaker’. Voor mij zijn het gewoon films.

Hoe worden je films ontvangen in Latijns-Amerika?

MB: Echt goed. Zo bracht ik ongeveer 10 jaar geleden 'Plan B' uit in Cuba, dat destijds nog -hoe zal ik zeggen- te boek stond als een 'macholand'. Het reacties waren spectaculair. De film viel vooral in de smaak bij veel vrouwen. Ik denk dat het helpt dat ik niet provocerend ben met mijn ideeën over queer onderwerpen. Dus zelfs als je een beetje homofoob bent en mijn films ziet, kan er iets in je veranderen. Men begrijpt dat het over liefde boven alles gaat. Na een vertoning van 'Plan B' kwam er eens een man op mij af, hij zag de film zonder vooraf te weten waar die over ging. Hij bekende: 'Ik denk dat ik tot nu toe erg homofoob was, maar ik keek naar je film en begrijp het nu beter en verlaat dit theater als een andere mens'.

 

Scene uit 'El Cazador'

Je nieuwste film 'El Cazador’ [de jonge jager] gaat over een gevoelig onderwerp, in het bijzonder omdat de acteurs in het verhaal deels erg jong zijn of geacht worden te zijn.

 MB: De film heeft een beladen onderwerp, maar ik heb hem op een delicate manier proberen te maken. Als ik hem meer provocerend had gemaakt, had ik mogelijk meer aandacht op de film kunnen vestigen. In plaats daarvan wilde ik een ‘intelligente’ film maken en mensen laten nadenken over het onderwerp, in plaats van ze er voor weg te laten lopen. Ik  geniet er van om het naakte lichaam op film te zetten en ik heb geen probleem met seks, maar met name voor deze film was dat riskant. Ik bekritiseer hier eigenlijk kinderpornografie. Als je dan een blote 18-jarige acteur als een 14-jarige laat zien, wat ben je dan aan het doen? [Retorisch] Maar stel dat ik een film maak over een naïef liefdesverhaal tussen twee 14-jarige jongens, dan is het anders. Ik zou het dan vertederend kunnen maken over een relatie en ja misschien met wat bloot. Met 'El Cazador' wilde ik geen slang creëren die zijn eigen staart opeet. De hoofdpersoon is overigens geen fragiele jongen, hij lijkt meer op het personage in mijn eerdere film ‘Ausente’ - een krachtig personage dat op zoek is naar seks. In deze film begint hij als kind, maar hij is ook een dier. Hij wordt een jager. De ervaringen die hij in deze film heeft en de gevolgen van de keuzes die hij maakt, zijn iets wat hij altijd bij zich zal dragen

Juan Pablo Cestaro als Ezéquiel

Een vraag voor Juan Pablo: hoe heb je het ervaren in deze film te acteren?

[De casting is nog vers in zijn gedachten] JPC: Het was echt een uitdaging en tegelijkertijd heel mooi. Ik werk sinds mijn 15e in het theater en heb er altijd van gedroomd om in films te spelen. Ik begon met auditeren vanaf mijn 18enadat ik klaar was met de toneelschool. Het was echt een uitdaging om de technieken toe te passen die ik had geleerd. Door deze rol werden plotseling allerlei dingen werkelijkheid waar ik op had gehoopt. Voor mij voelt het alsof het uitmondde in een soort prachtige storm. Mijn idee over Ezéquiel - de hoofdrol- is dat hij niet veel keus heeft. Hij voelt zich gedwongen tot bepaalde acties. In mijn leven heb ik keuzes, maar dit personage heeft die optie niet, hij is nog niet uit de kast gekomen. Mijn benadering van het karakter was vooral vol empathie en te proberen een plek in mezelf te vinden waardoor ik mij met hem kon identificeren, het was moeilijk, maar het werkte.

Hoe zit het met de toekomstplannen voor jullie beiden?

JPC: Ik werk aan een monoloog die ik in juli in Buenos Aires zal opvoeren. Ik moet 60 minuten op het podium staan, dus ik moet behoorlijk wat oefenen. Ondertussen ga ik ook op zoek naar andere acteerklussen werk. Het leven als acteur is niet zo voorspelbaar. Als ik volgende maand een casting doe en het loopt goed, moet ik misschien plotseling naar Spanje reizen. Wie weet? Misschien ga ik in de toekomst wel met Almodovar aan het werk.

MB:Er zijn veel onderwerpen die mij interesseren en ik heb verschillende ideeën. Bijvoorbeeld over de Malvinas-oorlog [Falklands-oorlog] in 1982 tussen Argentinië en het Verenigd Koninkrijk. Hoe zou het zijn als ik toen soldaat was en verliefd werd? Er is echter ook een heus script klaar. Ik kan je niet alles vertellen, maar laten we dat project ‘The Astronaut’ noemen. Ik ben van plan om er een komedie van te maken. Daarin speel ik in op de angst die sommige hetero’s hebben om als homo over te komen. Het verhaal is best een uitdaging, want het maken van een goede komedie is eigenlijk veel moeilijker dan drama.’ Berger legt uit: ‘Er ligt veel meer nadruk op dialoog, maar dan dus komisch. Ik zeg altijd dat de rollen in mijn films door elke acteur kan worden gespeeld, maar voor dit script is de juiste casting de sleutel voor succes. In de regel scout ik jonge en knappe acteurs, maar voor dit project is het tekstgevoel en dictie super belangrijk. Ik heb mijn zinnen gezet op iemand die dit goed kan en ook nog knap is.  Maar dit zit allemaal nog in mijn hoofd. Ik denk erover om dit project in het voorjaar van 2022 te filmen. Wie weet maak ik dan tussendoor nog een onafhankelijke film.

Wij kijken er naar uit In de tussentijd kan je van de meeste films van Berger genieten door ze op dvd te bestellen via de grote online winkels, of je geluk beproeven bij de lokale muziek- of gaywinkels.

Overzicht films Marco Berger:  

  • Marco Bergers film Plan B uit 2009 is zijn doorbraak en gaat over een ex die van plan is om met de nieuwe vriend van zijn voormalige vriendin bevriend te raken. Zijn plan is ze uit elkaar drijven, maar dat loopt natuurlijk niet volgens plan.
  • Berger won the Teddy Award op het Filmfestival Berlin in 2011 met zijn film Ausente (Absent). Een knappe film over de spanning tussen een zwemstudent en zijn instructeur.
  • Het meest trots is hij nu toe op Hawaii uit 2013, die hij met een minimum aan geld, maar ook met een maximum aan persoonlijke vrijheid en inspiratie heeft gemaakt.
  • Zijn film Mariposa (Vlinder) ging in première in 2015, Berger noemt dit zijn 'niet gay'-film, om door te gaan dat hij zich in de toekomst blijft richten op de queer-verhalen die hij zo graag maakt.  
  • In 2016 bracht hij Taekwondo, samen met Martín Farina. De homoseksuele hoofdpersoon wordt daarin uitgenodigd om het weekend bij een vriend door te brengen, daar merkt hij dat hij helemaal gek wordt omdat hij constant wordt omringd door half naakte hetero mannen .
  • In 2016 he released  made together with Martín Farina, The main gay character is invited to spend the weekend with a friend and finds himself going all over de the place when he discovers he will be surrounded  by half naked straight men most of the time. 
  • 2019 was een zeer productief jaar met een kleinere speelfilm Un Rubio (de blonde) en El Cazador (de jonge jager) een thriller waar we in dit artikel op in zijn gegaan.

    NB: als je de films achter elkaar ziet dan kan je verschillende connecties ontdekken. Berger laat bovendien 'easter eggs' achter in zijn films die vaak verwijzen naar eerdere films of thema's.

Bij GayRotterdam denken we dat we geluk hebben met interessante bezoekers  aan onze stad en dit festival. We willen bezoekers aan Rotterdam vaker op onze website portretteren. Ken je iemand kent die de stad voor een speciale gelegenheid bezoekt of die iets te vertellen heeft? Laat het ons dan weten via het contactformulier of via onze sociale media.