Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
Chantal van der Putten

Chantal van der Putten

Chantal van der Putten (1984) woont en werkt in Rotterdam Centrum. Ze is onderwijsmanager van de technische opleidingen bij de Rotterdam Academy. Dit is een onderdeel van Hogeschool Rotterdam. Chantal is afgestudeerd als onderwijskundige en neerlandica. Daarnaast is ze voorzitter van Student Pride NL. Deze stichting zet zich in voor een veilig klimaat op hogescholen, universiteiten en stageplaatsen ten aanzien van seksuele en genderdiversiteit, zodat alle studenten zich vrij kunnen voelen en zichzelf en de ander accepteren. Volg Chantal via Insta

Wie wel eens een voetbalwedstrijd bijwoont, herkent dit soort spreekkoren wel. Het lijkt vrij onschuldig, maar veel LHBTI+-sporters voelen zich hierdoor niet welkom. Kleine en grote pesterijen komen helaas bij vrijwel alle sporten voor. Veel topsporters houden daarom tijdens hun sportcarrière hun geaardheid geheim.

Daarnaast is de sport nu niet altijd toegankelijk voor personen die zich niet in de hokjes man of vrouw thuis voelen of voor personen die in transitie zijn (geweest). Hoe gaat de sport deze uitdaging aan? Wat kunnen we doen om een omgeving te creëren waar ook deze sporters zich welkom voelen en zichzelf kunnen zijn. Gelukkig zetten veel sportverenigingen zich in om de sport inclusiever te maken. Wat kunnen we van hun aanpak leren?

Op 2 november 2022 organiseert PRIDE66 Rotterdam een bijeenkomst over hoe het Rotterdamse sportklimaat inclusiever kan worden. Sport is een tenslotte belangrijk voor iedereen! Tijdens deze avond bespreken we mooie voorbeelden en ideeën om sport toegankelijk te maken voor de LHBTI+-gemeenschap. Dit doen wij samen met Paul van Dorst, Thijs de Greeff en Beau de Leeuw.

  • Paul van Dorst (hij/hem) is een Rotterdamse ondernemer en hij heeft de Roze Kameraden opgericht, de LHBTI+-supportersvereniging van Feyenoord. Dat stuitte op grote weerstand bij een aantal supporters.
  • Thijs de Greeff (hij/hem) is een voormalige topsporter. Na zijn hockeycarrière is hij zich gaan inzetten voor verbetering van het sportklimaat voor LHBTI+-sporters.
  • Beau de Leeuw (die/diens) is een olympisch gewichtheffer. Daarnaast zet die zich in voor meer inclusie in sport bij de John Blankenstein Foundation, Rotterdam Sportsupport en als personal trainer.

De bijeenkomst wordt gehouden op 2 november 2022 om 20.00 uur. De locatie is VINN, Weena 701 in Rotterdam. Inloop is vanaf 19.45 uur. De bijeenkomst is gratis en voor iedereen toegankelijk.

PRIDE66 is het regenboognetwerk van D66 en heeft afdelingen in verschillende steden van Nederland, zoals Amsterdam, Den Haag, Rotterdam en Utrecht.

El Houb

vrijdag 14 okt 2022

Gisteravond was de Rotterdamse première van de Nederlandse speelfilm El Houb (de liefde). El Houb gaat over de coming out van een Marokkaans-Nederlandse man en speelt zich af in de wijk Spangen in Rotterdam. Met fantastisch acteerwerk van Fahd Larhzaoui, Nasrdin Dchar, Lubna Azabal en Slimane Dazi én het regiedebuut van de Rotterdammer Shariff Nasr.

De film El Houb laat zien wat er gebeurt als er wordt gezocht naar een dialoog. Het succesvolle hoofdpersonage Karim wordt door zijn vader betrapt met een man. Karim wil vervolgens het gesprek hierover aangaan met zijn ouders, maar zijn ouders staan hier niet voor open. Eerst wijst zijn moeder hem de deur. Karim bedenkt zich en sluit zichzelf op in de gangkast, net zoals hij dat deed als kind als hij het ergens niet mee eens was. Vanuit de kast probeert hij een gesprek af te dwingen. 

Gedurende de film spreekt Karim met zijn tienjarige 'ik' en met zijn neef Soufian (Nasrdin Dchar). Soufian heeft een einde aan zijn leven gemaakt, omdat hij het niet meer aankon om een dubbelleven te leiden. Ook zijn er terugblikken te zien naar de ontmoeting van Karim met zijn geliefde Kofi (Emmanuel Ohene Boafo) en zijn vriendin Eline (Britte Lagcher). Naast veel ontroerende en beklemmende scènes zit de film ook vol met humor. Bijvoorbeeld als de buurt spullen in gaat zamelen voor de familie, omdat ze door miscommunicatie denken dat de familie in geldproblemen zit . 

Vaak wordt er gedacht dat je in dit soort situaties kiest voor je familie of voor je geaardheid. Regisseur en scènarioschrijver Shariff wil een meer genuanceerd beeld laten zien. Wat gebeurt er als je beide wilt omarmen, je familie én je geaardheid? Welk gesprek wordt er dan gevoerd? Wat gebeurt er als je niet de deur uitloopt en het gesprek ontwijkt? Wat wint het dan, de liefde of de angst voor de oordelen van de gemeenschap? 

Shariff Nasr schreef samen met Philip Delmaar het scenario voor deze indrukwekkende film. Shariff kwam op het idee toen hij bij zijn familie was in het Midden-Oosten. Hij werd daar zoals altijd warm en liefdevol ontvangen. Shariff vroeg zich toen af wat er zou gebeuren als hij op mannen zou vallen. Het idee voor deze film was geboren. Hij kiest bewust voor de grootste Arabische gemeenschap in Nederland, de Marokkaanse. Ook heeft hij acteurs met een voornamelijk Marokkaanse achtergrond gecast. 

Acteur Fahd Larhzaoui speelt de hoofdrol. De film is niet autobiografisch, maar er zitten voor hem wel herkenbare onderdelen in de film. Ook hij is ooit de dialoog aangegaan met zijn ouders over dit onderwerp. De ouders worden vertolkt door Lubna Azabal en Slimane Dazi, een bekende Belgische actrice met Marokkaans-Spaanse ouders en een Franse acteur met Algarijnse roots. De rol van zijn opvliegende en nog thuiswonende broertje wordt gespeeld door Sabri Saddik. De acteurs spelen stuk voor stuk buitengewoon overtuigend. Naast het ijzersterke verhaal is de film vanwege het acteerwerk zeer de moeite om naar toe te gaan. 

De film El Houb is vanaf deze week te zien in de Nederlandse bioscopen. In Rotterdam kun je terecht bij LantarenVenster en Pathé.

Afgelopen zaterdag namen leden van de Roze Kameraden, de roze supportersvereniging van Feyenoord, deel aan de Canal Parade in Amsterdam. Dit deden zij samen met roze supporters van andere Nederlandse voetbalclubs, want tijdens deze dag vol liefde en protest zijn ook zij verenigd.

Op de boot van KRO-NCRV waren supporters van ADO Den Haag, AZ, Feyenoord en PSV aanwezig en er stond een Roze Règâh op de boot van NOC*NSF. Daarnaast mocht Chantal van der Putten van de Roze Kameraden uitgebreid haar verhaal vertellen bij Splinter Chabot en Rik van de Westelaken, die op nationale televisie live verslag deden van de botenparade. De roze supporters kregen zeer veel positieve reacties op hun aanwezigheid. Helaas had deze stralende dag ook een keerzijde: de Canal Parade was nog niet afgelopen of de eerste bedreigingen kwamen alweer binnen. Dit benadrukt hoe belangrijk het is dat ze blijven strijden voor een inclusief voetbalklimaat waar zowel supporters als spelers zichzelf kunnen zijn.

Kijk het hele interview met Chantal terug via NPO Start (vanaf 2:00:00 uur) of bekijk de hele uitzending om alle boten te kunnen bewonderen en de andere mooie gesprekken te kunnen zien.

 

Foto_AVROTROS_formaat_aangepast.jpg

Chantal, Splinter en Rik                                                                                                                                                                                                              AVROTROS



Roze Viering Roze Zaterdag

zaterdag 18 juni 2022

Dit jaar is Rotterdam de gaststad voor Roze Zaterdag op 18 juni. Een dag waar trots de diversiteit van de LHBTIQ+-gemeenschap wordt gevierd. Traditiegetrouw is er aan het begin van Roze Zaterdag een kerkelijke viering. Dit jaar organiseert Rotterdamse Roze Vieringen dit samen met een aantal vertegenwoordigers vanuit de Rotterdamse kerken. De viering is in de Waalse Kerk. Het thema is ‘Dare to be proud ARISE SHINE’. 

Dominees: Harold Schorren en Leonie van Staveren

Boris Dittrich in Rotterdam

woensdag 08 juni 2022

Senator, schrijver en mensenrechtenactivist Boris Dittrich komt naar Rotterdam om te vertellen over zijn nieuwe boek Mandaat. Aansluitend is er een borrel. Op deze avond kan het boek worden gekocht en speciaal door Boris worden gesigneerd. Meld je nu aan via deze link!

Mandaat is de autobiografie van politicus, mensenrechtenactivist en schrijver Boris Dittrich. Zijn hele werkzame leven staat in het teken van gelijkberechtiging en homo-emancipatie. In de jaren tachtig helpt hij als advocaat homoseksuelen die hun partner hebben verloren aan aids. Na een tijd als rechter te hebben gewerkt, is hij van 1994 tot 2006 Tweede Kamerlid voor D66, waarvan de laatste drie jaar als fractievoorzitter. Als openlijk homoseksueel parlementslid legt hij zich toe op de rechten van lhbti+-personen en de invoering van het huwelijk voor twee personen van hetzelfde geslacht. Boris Dittrich is vanaf 2019 lid van de D66-fractie in de Eerste Kamer.

Bij de Roze Viering van 17 mei 2022 in de Hoflaankerk in Rotterdam mocht ik de 'overdenking' voor mijn rekening nemen. Dat vond ik een hele eer. Graag deel ik met jullie het verhaal dat ik tijdens deze dienst heb voorgedragen. 

In Nederland kun je zijn wie je bent. Althans, zo lijkt het op het eerste gezicht. Je mag wel homo zijn, als je maar normaal doet. Hier werd ik mij extra bewust van toen ik mij aansloot bij de Roze Kameraden. De roze supportersvereniging van voetbalclub Feyenoord. Deze supportersvereniging is opgericht om homofobie, bifobie en transfobie in het voetbalstadion tegen te gaan. Feyenoord is voor iedereen, maar je moet dan in het stadion geen aanstoot nemen aan liedjes en scheldpartijen over joden en homo’s. Veel gehoord is namelijk: “We bedoelen geen echte joden, we bedoelen geen echte homo’s, zo noemen we nu eenmaal de supporters uit 020 of de tegenpartij.”

De weinig smaakvolle liederen in het stadion lijken er nu eenmaal bij te horen. Als Roze Kameraden hoopten we te zorgen voor bewustwording. Het maakt niet uit of je een ‘echte’ homo bedoelt of niet, het is toch niet fijn om liederen en scheldwoorden te horen waarin het woord ‘homo’ staat voor ‘de tegenstander’ of de scheidsrechter die een verkeerde beslissing neemt of überhaupt zijn werk doet. Er wordt hoe dan ook niet iets positiefs mee bedoeld. Zeker voor jonge mensen wordt het niet gemakkelijker om uit de kast te komen als er op zondag door familieleden, vrienden en medesupporters veelvuldig gescholden wordt met het meest gebruikte scheldwoord in het stadion: homo.

Het stukje bewustwording leek te werken als een rode, of roze, lap op een stier. Hier moet ik bij zeggen dat dit om een relatief kleine groep supporters ging. Deze kleine groep zorgde echter voor veel narigheid: doodsbedreigingen, vandalisme en bijpassende liederen in het stadion. Tot op de dag van vandaag is de boodschap: Feyenoord is voor iedereen, als je maar normaal doet. En: er was niets aan de hand, totdat jullie die roze vereniging oprichtten. Tja, er was hiervoor van alles aan de hand, alleen was het niet zo zichtbaar. Alleen supporters met een lhbti+-achtergrond en supporters met familieleden of vrienden die tot deze doelgroep behoren, hadden er last van.

Het thema van vandaag is Our bodies, our lives, our rights. Onze lichamen, onze levens, onze rechten. Mijn verhaal over de roze supportersvereniging is natuurlijk enkel een voorbeeld en staat voor heel veel situaties waarin je pas merkt dat je niet wordt geaccepteerd als je zelf de persoon in kwestie bent. Hoe vaak wordt er niet gezegd: “Ik merk niets van rascisme.“ Door een persoon die wit is. Of: “Je mag in Nederland aantrekken wat je wilt.” Terwijl dit stiekem enkel geldt voor personen met een lichaam volgens het plaatselijke schoonheidsideaal. Of: “In Nederland ben je welkom in iedere openbare ruimte.” Terwijl iemand die minder goed ter been is dit heel anders ervaart.

Het thema van vandaag gaat over onze lichamen, levens en rechten. Een ieder mag zijn wie die is zolang het de ander niet schaadt. Het recht van het individu houdt op waar het recht van de ander wordt ingeperkt. Op dit moment is er bijvoorbeeld veel discussie over de abortuswetgeving. Hier mag je iets van vinden. Bedenk wel dat je enkel weet wat het voor een vrouw betekent om wel of geen abortus te ondergaan als je zelf als vrouw in deze situatie zit die zorgt voor paniek en verdriet. Laten we mild zijn voor elkaar. Daar zou ik vandaag toe willen oproepen. Misschien vind je het lastig hoe een andere persoon diens leven inricht. Echter, het is het leven van de ander. Kijk daar met mildheid naar. Het veroordelen van elkaar heeft in de geschiedenis niet veel goeds opgeleverd.

Terug naar de Roze Kameraden. Als ik als kind in de kerk had geleerd dat het niet erg is om van vrouwen te houden, dan had ik er niet zo lang over gedaan om dit van mezelf te accepteren. Als in het stadion het woord ‘homo’ niet als scheldwoord wordt gebruikt, dan zal de toekomstige generatie lhbti+-jongeren zich niet meer ongemakkelijk hoeven te voelen tijdens een voetbalwedstrijd. Vrijheid van meninguiting is een groot goed. Mensen mogen beslissen om niets met hun gevoelens te doen. Laat het alleen wel de keuze van een persoon zelf zijn. Leg dit ander niet op. Veroordeel niet en u zult niet veroordeeld worden, Lukas 6:37. Als we het dus hebben over onze lichamen, levens en rechten, dan hebben we het direct over de lichamen en levens van de ander. Een mens heeft vrijheid, totdat de vrijheid van een ander individu wordt ingeperkt. Laten we tot die tijd met mildheid naar de ander kijken. Dankuwel.

Pagina 1 van 12